قصهای ایرانی از یک نمایشنامه فرانسوی | «انگشت دیکتاتور»؛ روایتی از اختلافهای پنهان در خانواده
نمایش «انگشت دیکتاتور» به تهیهکنندگی و کارگردانی پیام کاویان این روزها در تماشاخانه مایان مشهد روی صحنه است.
به گزارش شهرآرانیوز، این روزها نمایش «انگشت دیکتاتور» به تهیهکنندگی و کارگردانی پیام کاویان روی صحنه تماشاخانه مایان مشهد رفته است. اثری که با بهرهگیری از طنز، روابط پیچیده خانوادگی و اختلافهای پنهان میان اعضای خانواده را به تصویر میکشد. این نمایش که برگرفته از یک نمایشنامه فرانسوی است، با بازنویسی عاطفه فاضلی و بازآفرینی متناسب با فرهنگ ایرانی، تلاش کرده است ضمن حفظ ساختار اصلی اثر، آن را برای مخاطب ایرانی باورپذیر و ملموس کند.
پیام کاویان درباره روند شکلگیری این نمایش در گفتگو با خبرنگار شهرآرانیوز، گفت: نمایشنامه اصلی یک اثر فرانسوی است که توسط عاطفه فاضلی بازنویسی شد و در ادامه نیز برای نزدیک شدن به فرهنگ و مناسبات اجتماعی ایران، تغییراتی در آن ایجاد کردیم. نتیجه این فرایند، شکلگیری یک کمدی اجتماعی است که در عین سرگرمکنندگی، به مسائل جدی روابط انسانی نیز میپردازد.
به گفته وی، داستان نمایش در یک مهمانی خانوادگی روایت میشود. جایی که اعضای خانواده برای انتخاب نام نوزادی که بهزودی متولد میشود دور هم جمع شدهاند. اما همین موضوع ساده بهانهای برای شکلگیری بحثها، اختلافها و آشکار شدن کینهها و دلخوریهای قدیمی میان اعضای خانواده میشود.
وی معتقد است این موقعیت بازتابی از واقعیت بسیاری از خانوادههای ایرانی است خانوادههایی که در ظاهر روابطی صمیمانه دارند، اما اختلافهای حلنشده و احساسات پنهان، با کوچکترین اتفاقی آشکار میشود.
کارگردان «انگشت دیکتاتور» درباره انتخاب نام این اثر نیز توضیح داد: عنوان نمایشنامه اصلی «اسم» است، اما برای اجرای حاضر نام «انگشتر دیکتاتور» انتخاب شد. این عنوان ارتباط مستقیمی با روند روایت نمایش دارد.
کاویان با تأکید بر اهمیت ارتباط با مخاطب اظهار کرد: همواره تلاش کردهام آثاری تولید کنم که برای مخاطب عام جذاب و قابل لمس باشند و صرفا به بیان مفاهیم شعاری یا فلسفی محدود نشوند.
به گفته این کارگردان تئاتر ، پیام اصلی این نمایش، نمایش اختلافهای پنهان در خانوادهها و یادآوری این نکته است که با وجود همه دلخوریها و سوءتفاهمها، اعضای خانواده در کنار یکدیگر به زندگی ادامه میدهند و اگر مسائل با آرامش بیشتری مدیریت شوند همزیستی نیز آسانتر خواهد بود.
وی که فعالیت حرفهای خود در عرصه تئاتر را از سال ۱۳۷۵ آغاز کرده است، تاکنون آثار متعددی را روی صحنه برده که از جمله آنها میتوان به «لیموی تلخ»، «بیبهانه یاد من باش»، «آینه در آینه»، «پشهبند»، «شبیه پدر»، «باد در میان درختان»، «شبنم سپیدهدمان»، «سه شب با مادوکس»، «دختر یانکی»، «خشم و هیاهو» و «آنتیگونه» اشاره کرد.
به گفته کاویان برخی از این آثار درام و برخی دیگر در ژانر کمدی بودهاند و «دختر یانکی» آخرین تجربه کاملاً کمدی او پیش از «انگشت دیکتاتور» به شمار میرود.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
